23 maart 2009

Uitzicht op Playa Vista.

Bootje

Een collega / vriend van me heeft onlangs een klein zeilbootje aangeschaft, en afgelopen week ben ik voor het eerst mee wezen zeilen. De foto's zijn met m'n mobiel genomen, dus niet heel briljant, maar je krijgt in ieder geval een beetje een idee. ICT is gelegen in Marina del Rey, dat de grootste plezier jachthaven ter wereld heeft. Vanaf de haven kom je al snel bij de oceaan, met een mooi uitzicht over de vervuilde lucht boven LA. De boot ging lekker op en neer, we zagen legers pelikanen, een zeehond, en Kip (de schipper op de foto's) zag zelfs enkele dolfijnen. Ik leer een klein beetje zeilen en hoop gedurende de zomer er alleen met Lauren op uit te kunnen.

Morgen rijden Lauren en ik langs de kust naar San Francisco, alwaar ik de Game Developers Conference ga bijwonen. Eindelijk een beetje rust :).

9 maart 2009

Stoer, hè.

Disneyland I

Was ik weer. Beetje druk met werk, en foto's van sociale gelegenheden schieten maar niet op. Dus bij deze een teaser van Disneyland. We hadden een erg leuke dag; het weer was lekker, de rijen kort, en onze vrienden zijn kind aan huis bij Disneyland, zodat we lekker efficiënt te werk konden gaan.

De foto hier is van de Buzz Lightyear attractie. Je zit met z'n tweeën in een karretje en moet zoveel mogelijk vijanden met een laserpistool neerknallen. Het ziet er op de foto net andersom uit, maar ik had de 19 duizend punten en Lauren de 61. Volgens mij was het ding kapot. Je ziet bij veel attracties foto's achteraf die je daar dan kunt kopen. Buzz gaat met z'n tijd mee, want je kon daar een e-mail addres invullen, zodat je direct de foto toegestuurd kreeg. Erg leuk.

2 februari 2009

Het was te koud om te zwemmen.

Uitzicht

Drukke week achter de rug en dus niet zo heel veel te melden, behalve dan dat het uitzicht vanaf het dak van ICT best wel mooi is. Als er smog is kun je niet zo heel ver landinwaarts kijken, maar op een klare dag kun je goed zien hoe mooi in het midden van een grote vallei LA gelegen is. Ik zal nog wel eens een keer goede foto's daarvan nemen. Voor nu telefoonfoto's van de zonsondergang in de oceaan.

Morgen gaan Lauren en ik naar Disneyland!

20 januari 2009

Hij zal alles beter maken.

Obama en Lauren's grootmoeder

Ik neem aan dat er in Nederland ook wel het nodige over Obama gezegd wordt, zeker gezien zijn inauguratie vandaag. Hier in de media zie je niet anders en Washington zit tjokvol mensen die deze historische gebeurtenis niet hebben willen missen. De inauguratie begon vanochtend rond 11:00 Eastern Standard Time, wat overeenkomt met 7:00 in LA. Wij de westkust houden wat betreft tijdsverschil altijd rekening met het de oostkust tijdens de Oscars, maar kunnen wij op enige wederdienst rekenen? Nee. Dus vroeg er uit en om 7 uur verzamelen bij ICT, alwaar ons op een uitgebreid ontbijt werd getrakteerd. Tenminste, dat was het idee, maar Lauren en ik vonden dat zo vlak voor tijd toch wel erg vroeg en bleven lekker thuis.

Obama betekent veel verschillende dingen voor veel verschillende mensen; een nieuw gezicht naar het buitenland, een betere toekomst voor de armen, een meer etische manier van regeren, een lichtpuntje in deze slechte economische tijden. Het feit dat hij de eerste zwarte Amerikaanse president is lijkt een beetje minder belangrijk dan we eerst dachten, ten dele omdat Obama zelf hier nooit zo de aandacht op vestigde. Maar uiteraard is dat wel een grote stap voorwaards voor de VS.

Wij Nederlanders horen wel altijd van zaken als de slavernij - zeker omdat wij daar een flinke rol in hebben gespeeld -, de burgeroorlog hier die ten dele werd gevochten om de vrijheid van de slaven te garanderen, de rassenhaat, en alle ongelijkheden die de zwarte bevolkingsgroepen hebben moeten ondergaan in het nog niet eens zo heel ver gelegen verleden. En zelfs nu nog zijn er qua bijvoorbeeld inkomen nog grote verschillen tussen zwart en blank. Maar door Lauren komt dit allemaal een stuk dichter bij, gezien zij een zwarte moeder en een blanke vader heeft. Eén verhaal betreffende haar moeder's moeder deed mij met name realiseren hoe belangrijk het hebben van een zwarte president is voor een erg grote groep mensen.

Lauren's grootmoeder was in dienst van een blanke familie toen Lauren's moeder nog erg jong was. De familie had een dochter van ongeveer dezelfde leeftijd en vaak nam grootmoeder haar dochter mee zodat de meisjes met elkaar konden spelen. Op een gegeven moment werd duidelijk dat ondanks de gelijke leeftijd het blanke meisje veel verder was met school dan Lauren's moeder. Grootmoeder realiseerde zich dat haar dochter nooit een goede opleiding zou krijgen als ze op haar huidige, zwarte school zou blijven. En dus verhuisde grootmoeder naar een nieuwe, blanke buurt, zodat haar dochter een goede opleiding zou kunnen genieten. Dit was ergens in de jaren zestig en rassenhaat was nog vollop aanwezig. De familie werd met de nek aangekeken, sommige buren hielden zich actief bezig met pogingen hen weg te pesten, en zelfs bedreigingen deden zich voor. Grootmoeder hield echter vol, verdroeg alle haat, en gaf daarmee Lauren's moeder een betere kans op een goed leven, zodat ook Lauren nu een betere kans op een goed leven heeft.

Dit is uiteraard geen unieke situatie en het maakt een aantal zaken duidelijk. Ten eerste dat een heleboel zwarte mensen uit die tijd geen toegang hadden tot goed onderwijs en het effect daarvan is nog steeds goed te merken. Ten tweede dat de rassenhat nog helemaal niet zo lang geleden is. Lauren merkt het effect nu nog steeds; als zij in een dure winkel loopt dan houdt het personeel een oogje in het zeil, omdat ze bang zijn dat ze iets zal stelen. Haar moeder groeide op in een blanke buurt waarin ze gepest werd, en haar grootmoeder heeft heel bewust moeilijke beslissingen genomen om een beter leven voor latere generaties mogelijk te maken. Lauren's grootmoeder leeft nog steeds en is zielsgelukkig dat ze een zwarte president nog mag meemaken. En je moet je ook eens proberen in te denken hoe dat voelt, om op te groeien in een tijd waarin je om de kleur van je huid wordt aangevallen, om dan nu iemand met die zelfde huidskleur de belangrijkste positie in het land te zien betreden.

Ik heb diverse mensen horen zeggen wat een overwinning het is dat een zwarte president wordt ingezworen op de trappen die door zwarte slaven zijn gemaakt. Daar wil ik helemaal niks aan afdoen, maar Lauren's grootmoeder is voor mij een veel sprekender voorbeeld van waarom dit een historische gebeurtenis is.

15 januari 2009

Het was te koud om te zwemmen.

Camarillo BBQ

Afgelopen weekend gingen we maar weer eens naar Camarillo. Lekker in de heuvels. 's Avonds bij Dianne bbq-en, films kijken en een beetje (echt waar!) tequila. We hadden het idee de volgende dag de natuur in te gaan, maar daar waren we veel te moe voor. Dus gewoon een relaxed dagje sinaasappels plukken in de tuin, ijsje eten in het centrum, en bij Jordan thuis eten en nog maar weer wat films kijken.

Het weer sloeg in het weekend overigens totaal om. We kwamen vrijdagavond aan met dikke jassen en sjalen, en de volgende dag was zelfs een trui buiten te warm. Apart, maar lekker. Momenteel genieten we hier weer van zo'n 20 graden met een warme zon. Heerlijk.

11 januari 2009

Lichtshow Metallica.

Wicked Metallica

Lauren en ik gaan redelijk vaak naar wat kleinere concerten van vrienden, maar zo af en toe is het leuk om naar grotere voorstellingen te gaan. In december zijn we zowel naar de musical Wicked als naar een Metallica concert geweest.

Wicked vertelt het verhaal van de slechte heks van de Wizard of Oz, parallel aan het bekende verhaal. Het blijkt dat zij helemaal niet zo 'wicked' was als ons eerder werd voorgehouden; het draait allemaal om context en perceptie. Ik ben normaal gezien niet zo'n fan van musicals, maar Wicked is echt geweldig. De muziek is goed en de heks had een formidabele stem. De voorstelling zit vol met humor en het is erg leuk om zo'n bekend verhaal eens vanuit een ander gezichtspunt te zien. Interessant is ook dat er veel politieke ondertonen in het verhaal zitten die onder andere raken aan etnische minderheden en het gebruik van media. Ik weet dat Wicked momenteel ook in Londen draait, geen idee hoe dat in Nederland zit. Maar mocht het ooit langskomen, zeker een aanrader.

Metallica had ik ooit al eens in de Amsterdam Arena gezien, maar dat was jaren terug. Onlangs brachten ze eindelijk goed origineel album uit, Death Magnetic. Lauren had eerst nooit zo heel veel op met Metallica, maar sinds ze van mij meer hoort begint ze een behoorlijke fan te worden. En dus was het flink noodzakelijk dat we ze samen eens live zagen. En wat waren ze goed! Meer dan twee uur lang erg lekkere nummers met een coole licht- en laser show. James was goed erg bij stem en iedereen leek in een opperbeste stemming te zijn. Een collega van me was er ook en die zei later dat hij al 20 jaar naar Metallica gaat en dat dit een van de beste shows ooit was. Je kunt overigens van elk concert later de opnames kopen en momenteel herbeleef ik dan ook een erg leuke avond. De foto's zijn met m'n mobiel gemaakt en dus niet ideaal, maar viel me al met al niet tegen in zo'n donkere omgeving. Zie je de doodskisten aan het plafond hangen? Schattig, hè?

3 januari 2009

Mooi meertje.

Cuyamaca

Nieuw jaar, nieuwe kansen. Ik heb veel te vertellen en veel te laten zien, waaronder het bezoek van m'n ouders, een trip naar Las Vegas, Halloween, de presidentiële verkiezingen, en nog veel meer. Maar laat ik beginnen met een dagtrip die Lauren en ik tussen de kerst en nieuwjaar namen. De VS heeft talloze natuurparken en veel daarvan hebben zelfs Amerikanen nog nooit van gehoord. Californië zelf huist er waarschijnlijk enkele tientallen en Lauren en ik wilden eens naar een wat minder bekende gaan. Tussen LA en San Diego liggen diverse parken en na wat onderzoek besloten we een rondje LA, Cuyamaca Rancho State Park, San Diego, LA te rijden.

Het weer was goed, met veel zon en het verbaasde me wederom hoe het op twee uur rijden vanaf LA lijkt alsof je in zuid Frankrijk zit; de zon, bergen, heuvels en natuur doen er allemaal aan denken. Tijdens onze eerste stop was het lekker warm en konden we buiten zonder jas van lekker Mexicaans eten genieten. Toen we niet veel later opeens sneeuw langs de kant van de weg zagen liggen waren we dan ook blij verrast. De eerste sneeuw van het jaar!

Een tweede stop bracht ons bij het eerste mooie meertje. Eigenlijk was het een beetje saai, maar toe maar. Wat verder stopten we bij een Vista Point vanwaar we uitzicht hadden op een grote valei. In de verte konden we de Salten Sea zien. Dit meer kun je ook zien vanaf Joshua Park zien, waar we met mijn ouders een paar maanden terug naar toe waren geweest. Die foto's komen later nog wel een keer.

Als laatste stopten we bij een meer waar we een daadwerkelijk wandeling maakten. Het had in de omgeving (ook in LA) vorige week nogal geregend en blijkbaar was dit stuk land eerder overgelopen. Het pad was in het begon nog vol met modder, water en ijs en dus was enig springen noodzakelijk. Maar daar zijn wij gelukkig erg goed in. Het doel van onze wandeling was het vinden van een verlaten mijn, maar die hebben we nooit gevonden. Op de terugweg kwamen we enkele mensen tegen die ons de juiste weg wezen, maar toen was de zon al bijna onder. En opeens was het wél koud. Dus vlug weer naar de lekker warme auto en op weg naar San Diego, zodat we via de kust naar huis konden rijden. Nog steeds is het erg leuk dat je vanuit LA in een dag zo veel verschillende dingen kunt doen.

Vanaf nu ga gebruik ik overigens Google Web Album. Als je op de foto klikt kom je bij dit album terecht en kun je de foto's beeldvullend zien, onafhankelijk van je resolutie. Je kunt ook alle foto's lekker makkelijk in een slide show bekijken en ook commentaar geven :). Laat me weten wat je er van vindt!